മുല്ലപ്പു നിറമുള്ള പകലുകള്‍

നിങ്ങള്‍ എവിടെ ജനിക്കുന്നു ? എന്ത് ചെയ്യുന്നു ? ഏതില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു ? എന്നതൊക്കെ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാവാനുള്ള കാരണമാകുന്ന കാലത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്.

മതമാവട്ടെ, രാഷ്ട്രീയമാവട്ടേ.. നാം നിലകൊള്ളുന്നത് മാത്രം ശരിയും മറ്റുള്ളവയെല്ലാം തെറ്റുമാകുന്ന അവസ്ഥ. നാം ഇതിന്‍റെ വക്താക്കളാകുന്നത് മാതാപിതാക്കളുടെ തുടര്‍ച്ചയുടെയും നമുക്ക് ലഭിച്ച മതപരവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ അറിവുകളുടെയൊക്കെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും.

സിറിയയിലും ഇറാഖിലും പാക്കിസ്ഥാനിലും ഇടക്കിടെ പൊട്ടുന്ന ബോംബുകള്‍ക്ക് പിന്നിലെന്താണ് ? എന്താണതിന്‍റെ പിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയം? മുല്ലപ്പു വിപ്ലവത്തിന് ശേഷം എന്താണ് മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ സ്ഥിതി എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഉത്തരത്തിന് ചരിത്രപരമായി തന്നെ എന്നാല്‍ ഒട്ടും മടുപ്പിക്കാതെ വായനക്കാരനെ കൊണ്ടുപോകുകയാണ് ബെന്യാമിന്‍ തന്‍റെ "മുല്ലപ്പു നിറമുള്ള പകലുകള്‍" എന്ന കൃതി.

മഞ്ഞവെയില്‍ മരണങ്ങള്‍ എന്ന കൃതിയില്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ ഏത് എഴുത്തുകാരന്‍റെയും ആദ്യത്തെ 50 പേജില്‍ വായനക്കാരനെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്താനാവണം.എന്നാല്‍ ഓരോ ലക്കം കഴിയുമ്പോഴും അടുത്തതിലേക്ക് ഒറ്റയിരുപ്പില്‍ വായിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മാസ്കമരിക വിദ്യ ബെന്യാമിന്‍ ഈ കൃതിയിലും പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അല്‍ അറേബ്യന്‍ നോവല്‍ ഫാട്ക്ടറി, മുല്ലപ്പു നിറമുള്ള പകലുകള്‍ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് കൃതികളാണ് ബെന്യാമിന്‍ ഒരു തവണയായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. അല്‍ അറേബ്യന്‍ നോവല്‍ ഫാട്ക്ടറിയുടെ തുടര്‍ച്ചയായിട്ട് വേണം ഈ കൃതി വായിക്കാന്‍.

പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ പ്രതാപ് മറ്റൊരാള്‍ക്ക് വേണ്ടി പുസ്തകമെഴുതാന്‍ വിവരം ശേഖരിക്കാന്‍ മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലെ രാജ്യത്ത് എത്തുന്നു. ആ രാജ്യത്ത് വരാന്‍ അയാളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകം തന്‍റെ പഴയ കാല കാമുകി അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് തന്നെയാണ്. അവളെ കണ്ടെത്താനുള്ള അന്വേഷണത്തിലൂടെയാണ് പാക്കിസ്ഥാനി റേഡിയോ ജോക്കിയായിരുന്ന സമീറ പര്‍വീണിന്‍റെ A spring with out smell എന്ന കൃതിയെ കുറിച്ച് പ്രതാപ് അറിയുന്നത്.ആ പുസ്തകം കണ്ടെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പ്രതാപിന് സാധിക്കാതെ പോകുന്നു. പിന്നീട് നടന്നത് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നില്ല.

പാക്കിസ്ഥാനില്‍ നിന്ന് വന്നെത്തിയ സമീറയുടെയും അവളുടെ ഓഫീസിലെ ഡ്രൈവര്‍ ആയിരുന്ന അലിയുടെയും സൗഹൃദത്തിന്‍റെയും എന്നാല്‍ പിന്നീടുണ്ടാകുന്ന കൊലപാതകങ്ങളുടെയും സംഘര്‍ഷങ്ങളുടെയുമെല്ലാം കഥപറയുകയാണ് മുല്ലപ്പു നിറമുള്ള പകലുകളിലൂടെ ബെന്യാമിന്‍ ചെയ്യുന്നത്.

ഈ കൃതി വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സമീറ പങ്കുവെക്കുന്ന ആ സംഭവ കഥ ഒന്നുകൂടെ വായിക്കണമെന്ന് തോന്നിയത്.

ഉഹ്‍ദ് യുദ്ദത്തില്‍ അടരാടി ശഹീദായ ഹംസത്തുല്‍ (റ)ന്‍റെയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വയറില്‍ കുത്തി പുറത്തെടുത്ത കരള്‍, കടിച്ചു ചവച്ച ഹിന്ദ് എന്ന വനിതയുടെ ക്രൂരതയുടെയും അതിന് പ്രവാചകന്‍ നല്‍കിയ മാപ്പിന്‍റെയും ചരിത്രം.

ഉഹ്‍ദ് യുദ്ധക്കളത്തില്‍ പാത്തും പതുങ്ങിയും ഹംസയെ അന്വേഷിച്ച് നടന്ന് വഹ്ശി തന്റെ ലക്ഷ്യം സ്ഥാനം പെട്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. പോരാട്ടത്തില്‍ ബദ്ധശ്രദ്ധനായിരുന്ന ഹംസയെ മറഞ്ഞ് നിന്ന വഹ്ശി കുന്തമെറിഞ്ഞ് വീഴ്ത്തി.പിടയുന്ന ഹംസയുടെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും കുന്തം വലിച്ചൂരിയെടുത്ത് വഹ്ശി ഹിന്ദിനെ തേടി നടന്നു.

ഹംസ(റ)ന്‍റെ ഓരോ അംഗങ്ങളും ഛേദിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍ ഹിന്ദ് അട്ടഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. അംഗഭംഗം വരുത്തിയ ശരീരത്തിന്റെ നെഞ്ച് ഹിന്ദ് വലിച്ച് പൊളിച്ചു.രാക്ഷസീയതയോടെ ഹംസ(റ)യുടെ കരള്‍ വലിച്ച് പറിച്ചെടുത്തു. ആര്‍ത്തിയോടെ ചവച്ച് തുപ്പി‍...

പ്രവാചകന്‍ റസൂലിന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്നു ഹംസ. എന്നിട്ടും അവര്‍ക്ക് മാപ്പ് കൊടുത്ത കാരുണ്യത്തിന്‍റെ വിശാലമായ ലോകമാണ് പ്രവാചകന്‍ പകര്‍ന്ന് നല്‍കിയിട്ടുള്ളത്.

സമീറക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു അലി.അത്ര ഇഷ്ടവുമായിരുന്നു.അതുപോലെ തന്നെ ബാബയും.

പക്ഷെ അലി ശിയാ വിഭാഗത്തില്‍പ്പെട്ടയാളായിരുന്നു.സമീറയാവട്ടെ സുന്നിയും.

അഭ്യന്തര യുദ്ധത്തില്‍ സ്വന്തം പിതാവിനെ കൊന്നയാളായിട്ടും അലിക്ക് മാപ്പു നല്‍കണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചിന്ത അവളെ അലട്ടുന്നുണ്ട്. കുടുംബവും സമൂഹവും രാഷ്ട്രവുമെല്ലാം സമീറക്കെതിരാകുമ്പോള്‍ അവള്‍ പ്രവാചകന്‍ മാപ്പ് നല്‍കിയ ഹിന്ദിനെ ഓര്‍ക്കുന്നു.

മതത്തിനകത്തെ വിഭാഗീയതകള്‍ പരിശോധിച്ചാലും കാര്യങ്ങള്‍ സങ്കീര്‍ണ്ണമാകും.ഇസ്‍ലാമികനത്തെ സുന്നി-ഷിയ ഭിന്നത ഉദാഹരണം.പേരിലെല്ലാവരും മുസ്ലിങ്ങളാണെങ്കിലും രണ്ടു കൂട്ടര്‍ക്കും കണ്ണെടുത്താല്‍ കണ്ടൂടാ.

മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ നടക്കുന്ന കലാപങ്ങളുടെയും വിപ്ലവങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാന കാരണം അന്വേഷിക്കുമ്പോള്‍ ചെന്നെത്തുക സുന്നി-ഷിയാ സംഘട്ടനങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയാണെന്ന് മനസ്സിലാകും.ഇക്കാര്യം ചരിത്രപരമായി തന്നെ ബെന്യാമിന്‍ മുല്ലപ്പു നിറമുള്ള പകലുകള്‍ എന്ന നോവലില്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു.

ശരാശരി മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്കും ഇന്നും അവ്യക്തമായി നില്‍ക്കുന്ന വിഷയമാണ് സുന്നി-ഷിയ വിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ രീതികളും.ഒരുപക്ഷെ അത്രമാത്രം ഹാര്‍ഡ്‍വര്‍ക്ക് ചെയ്തിട്ടാകും ബെന്യാമിന്‍ ,മതത്തിനുള്ളിലെ രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങളെ നോവലിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഓരോരുത്തരുടെയും ശരികള്‍ രൂപപ്പെടുന്നതിനു പിന്നില്‍ അവരുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും പാഠങ്ങളും മനസ്സും ഒക്കെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു അല്ലേ ജാവേദ്…

ഞാന്‍ കണ്ട ഇസ്ലാം നന്മയുടേതായിരുന്നു.

ക്ഷമയുടേതായിരുന്നു.

ഹിന്ദിനോടുപോലും ക്ഷമിച്ച പ്രവാചകനെയായിരുന്നു.

പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ് അലിയുടെ ഇസ്ലാം വിദ്വേഷത്തിന്‍റെയും പകയുടേതുമാകുന്നത് ?

ഇസ്ലാമിനെ അങ്ങിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കാന്‍ ആരാണ് അവരെ പഠിപ്പിച്ചത് ?

എന്തായാലും അത് പുറത്തു നിന്ന് വന്ന ആരും ആകില്ല.ഉള്ളില്‍ ഉള്ളവര്‍ തന്നെ ആയിരിക്കണം.

ഹിന്ദിനോട് ക്ഷമിച്ചതിന്‍റെ പേരില്‍ പ്രവാചകനെ കുറ്റം പറയാത്ത സമൂഹമായിരുന്നു അന്നുണ്ടായിരുന്നത്.

മുജാഹിദ് ഐക്യം -സുന്നികള്‍ക്കെതിരോ ?

അവ്യക്തമായ എന്തൊക്കെ ലക്ഷ്യത്തിന്‍റെ പേരിലായാലും കേരളത്തിലെമുജാഹിദ് വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കിടയിലുണ്ടായ ഐക്യം കേരളീയ മുസ്ലിംങ്ങള്‍ക്ക് മാതൃകയാണ്.സംഘടനാ സങ്കുചിത ചിന്താഗതിയുടെ പേരില്‍ അനൈക്യപ്പെട്ട എത്രയോ കുടുംബങ്ങളും മഹല്ലുകളും നാടുമൊക്കെ ഇതുവഴി ഐക്യപ്പെടാന്‍ കളമൊരുക്കുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം.എല്ലാ മുസ്ലിം മത വിശ്വാസികളും സ്വര്‍ഗത്തെ മുന്നില്‍ കണ്ടാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. നരഗം ആരും ആഗ്രഹിക്കുകയോ അതിന് വേണ്ടി ആളെക്കൂട്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുയോ ചെയ്യുകയില്ലെന്നത് ഏതൊരാള്‍ക്കും അറിയാമല്ലോ.പിന്നെ ആപേക്ഷികമായ ശരികളുടെ പേരില്‍, രാഷ്ട്രീയ സ്വാര്‍ഥ താല്‍പ്പര്യങ്ങളുടെ പേരില്‍ എത്രയോ ഗ്രൂപ്പുകളായി മതസംഘടനകള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും വിദ്യാസമ്പന്നരായ കേരളത്തിലെ ഇസ്ലാമിക സംഘടനകളും വിഭജിക്കുകയാണുണ്ടായത്. 

പലപ്പോഴും ഇത്തരം വിഭാഗീയതക്ക് അണികളെ നിരത്താന്‍ ആദര്‍ശപരമായ ചില ചെറിയ സുഷിരങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തി വലിയതായി ഊതിവീര്‍പ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്.ഫലമോ, തമ്മില്‍ കണ്ടാല്‍ മിണ്ടാതെയായി,കുടുംബ ബന്ധങ്ങളെ ശിഥിലമാക്കി, എത്രയോ ഇണകളെ ഇക്കാരണത്താല്‍ വിവാഹമോചനം നടത്തി, മഹല്ലുകളില്‍ കലാപമായി,നാടുകളില്‍ സംഘര്‍ഷമായി, രാഷ്ട്രീ പ്രശ്നമൊക്കെയായി അര്‍ബുദമായി പടരുന്നു.

രാഷ്ട്രീപരമായി എത്രയോ വിഭാഗീതയുണ്ടെങ്കിലും അവയെല്ലാം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അടുക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം ശക്തമാകുകയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിയുന്നതോടെ വ്യക്തിബന്ധങ്ങള്‍ നിലനിന്ന് പോരുകയും ചെയ്യും.ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങള്‍ അപവാദമാണെന്ന കാര്യം മറച്ചുവെക്കുന്നില്ല.പക്ഷെ അതിനെ സാമാന്യവത്ക്കരിക്കാനാകില്ല.രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി വിഭാഗീയതയുടെ പേരില്‍ മരണപ്പെട്ടവന്‍റെ വീട് സന്ദര്‍ശിക്കാതിരിക്കുകയോ കുടുംബങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ അകല്‍ച്ച പാലിക്കുകയോ മകളെയോ മകനെയോ എതിര്‍ പാര്‍ട്ടിയിലുള്ളവര്‍ക്ക് വിവാഹ ബന്ധം നടത്താതിരിക്കുകയോ ഒന്നും നമുക്കിടയില്‍ പതിവില്ലല്ലോ.

നിര്‍ഭാഗ്യ വശാല്‍ കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം മതസംഘടനാ വിഭാഗീതയുടെ പേരില്‍ വിവാഹ ബന്ധങ്ങളും കുടുംബ ബന്ധങ്ങളും മഹല്ല് വിലക്കും എന്തിന് കൊലപാതകങ്ങള്‍ വരെ നടമാടിയിട്ടുണ്ട്.ഇപ്പോഴും ധാരാളം കേസുകളും പാരവെപ്പുമൊക്കെ സജീവമായി നടക്കുന്നുമുണ്ട്. ലക്ഷ്യം മറന്ന് അശുഭകരമായ മാര്‍ഗങ്ങളിലൂടെയാണ് പലരും വ്യാപരിക്കുന്നത്.

എന്നാണിനിതിനൊക്കെ ഒരു മാറ്റം വരിക? കേരളത്തിലെ മുജാഹിദുകള്‍ക്കിടയില്‍ ആദര്‍ശപരവും സംഘടനാപരവുമായ വിഭാഗീയതയാണുണ്ടായിരുന്നതെങ്കില്‍ കേരളീയ മുസ്ലിങ്ങളിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സുന്നികള്‍ക്കിടയില്‍ ആദര്‍ശപരമായ പ്രശ്നമില്ലാതെയാണ് മൂന്നോ നാലോ ഗ്രൂപ്പുകളായി വിഘടിക്കുകയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.ഓരോ ഗ്രൂപ്പിനും ഓരോ പള്ളി, മദ്രസ്സ,സ്ഥാപനങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ അവ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.പിന്നീട് മദ്ഹബ് സംബന്ധമായി പണ്ഡിതര്‍ക്കിടയില്‍ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുള്ള മസ്അലകളെ, ആദര്‍ശപരമായ പ്രശ്നങ്ങളാക്കി അവതരിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്.മറ്റു ഗ്രൂപ്പുകളെ താഴ്ത്തി കെട്ടുന്നതിന് വേണ്ടി എത്രയോ സ്റ്റേജുകള്‍ , സഭ്യമല്ലാത്ത വാക്കുകളുള്ള പ്രസംഗങ്ങള്‍ എല്ലാം തുടരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ സംഭവങ്ങള്‍ മറന്ന് യോജിപ്പിലെത്താനാണ് ഇസ്ലാം ജനതയെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.അതാണ് മുമ്പിലുള്ള മാതൃകയും.മദീനയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഔസ്, ഖസ്റജ് എന്ന രണ്ട് ഗോത്രങ്ങള്‍ വളരെ സൗഹൃദത്തിലും സഹകരണത്തിലുമായിരുന്നു കുറെക്കാലം കഴിഞ്ഞിരുന്നത്.നിര്‍ഭാഗ്യ വശാല്‍ പിന്നീട് അവരുടെ ഐക്യം തകര്‍ന്നു പോയി. നിരന്തരമായ ഏറ്റുമുട്ടലുകള്‍ അവര്‍ക്കിടയിലുണ്ടായി.സ്പര്‍ദ്ദയും 120 വര്‍ഷം ദീര്‍ഘിച്ച യുദ്ധമൊക്കെ അവര്‍ക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്നു.എന്നാല്‍ ഇസ്ലാമിക സന്ദേശം അവരിലേക്കെത്തിയതോടെ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അവര്‍ക്കിടയില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന ഭിന്നതകള്‍ അവസാനിക്കുകയും ഐക്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു.ഇതെ കുറിച്ച് ഖുര്‍ആനില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത് ഇങ്ങിനെ.

'നിങ്ങളൊന്നിച്ച് അല്ലാഹുവിന്‍റെ കയറില്‍ മുറുകെപിടിക്കുക. നിങ്ങള്‍ ഭിന്നിച്ച് പോകരുത്‌. നിങ്ങള്‍ അന്യോന്യം ശത്രുക്കളായിരുന്നപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അല്ലാഹു ചെയ്ത അനുഗ്രഹം ഓര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുക. അവന്‍ നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിയിണക്കി. അങ്ങനെ അവന്‍റെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ നിങ്ങള്‍ സഹോദരങ്ങളായിത്തീര്‍ന്നു. നിങ്ങള്‍ അഗ്നികുണ്ഡത്തിന്‍റെ വക്കിലായിരുന്നു. എന്നിട്ടതില്‍ നിന്ന് നിങ്ങളെ അവന്‍ രക്ഷപ്പെടുത്തി. അപ്രകാരം അല്ലാഹു അവന്‍റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് വിവരിച്ചുതരുന്നു; നിങ്ങള്‍ നേര്‍മാര്‍ഗം പ്രാപിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി.' (3:103)

അതെസമയം കേരളത്തിലെ മുജാഹിദ് ഐക്യം സുന്നികള്‍ക്കെതിരാകുമോ എന്ന ആശങ്ക സുന്നി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടാകാതിരിക്കില്ല.കോഴിക്കോട് നടന്ന മുജാഹിദ് ഐക്യ സമ്മേളത്തില്‍ പ്രസംഗിച്ച പ്രസംഗകരില്‍ പലരും പരോക്ഷമായി അത് തന്നെയാണ് വ്യക്തമാക്കിയത്.സുന്നി ആശയങ്ങള്‍ക്കെതിരെ നമുക്ക് ഒത്തൊരുമിച്ച് പോരാടാമെന്നും ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ കള്ളത്തരത്തെ പുറത്താക്കണമെന്നൊക്കെയുള്ള ആഹ്വാനമാണ് ചില പ്രഭാഷകരെങ്കിലും കോഴിക്കോട് സമ്മേളത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ചത്.അതായത് സംഘടനാ സങ്കുചിതത്വം കേരളീയ മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കുറയാന്‍ പോകുന്നില്ല എന്നൊരു അപകടകരമായ സൂചനയും അതില്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്. മുസ്ലിം ഐക്യമാണ് ഈ കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്നതെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ആ തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വപ്നത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനും അതിനായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും സമുദായ സംഘടനകള്‍ തുടങ്ങിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് ദുഖകരമായ സത്യം.

മനുഷ്യ മനസ്സിനെ മാരകഭൂമിയാക്കാതെ വെറുതെ വിടൂ.

എട്ട് വര്‍ഷം മുമ്പ്.

മാതൃഭൂമി വാരികയുടെ എഡിറ്റര്‍ സ്ഥാനത്തുള്ള കമല്‍ റാം സജീവ് പച്ചക്കുതിര മാസികയില്‍ ഒരു ലേഖനം എഴുതിയിരുന്നു.ന്യൂസ് ഡെസ്കിലെ കാവിയും ചുവപ്പും എന്നതായിരുന്നു തലക്കെട്ട്. അത് പിന്നീട് ആ പേരില്‍ പുസ്തകമായി.ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ സംഘ പരിവാര്‍ സബ് എഡിറ്റര്‍മാരും അവരുടെ കൃയകളും അതില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.മാത്രമല്ല , മാതൃഭൂമി പത്രത്തില്‍ വരെ സംഘ പരിവാര്‍ സബ് എഡിറ്റര്‍മാര്‍ ജോലിചെയ്യുകയും സംഘപരിപാവര്‍ അജണ്ടകള്‍ വാര്‍ത്തയായി വിളമ്പുന്നു എന്നതിലേക്കുള്ള ഒരു സൂചനയും അന്ന് അതേ പത്രത്തിന്‍റെ മാനേജ്മെന്‍റിന് കീഴിലുള്ള വാരികയുടെ എഡിറ്റര്‍ തുറന്നെഴുതാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ചിരുന്നു.

ഇന്ന് മാതൃഭൂമി പത്രത്തില്‍ കണ്ട പ്രവാചക നിന്ദയുടെ കാരണത്തിന്‍റെ പിന്നാമ്പുറം ഈ സംഘപരിവാര്‍ സബ് എഡിറ്റര്‍മാരുടെ പ്രവര്‍ത്തനമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ അധിക ബുദ്ധിയൊന്നും വേണ്ട.

അതെ കുറിച്ച് മുസ്ലിം പേരുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞാലാണ് വര്‍ഗീയവാദമായി മാറുക.കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ആഗസ്റ്റില്‍ ജെ ദേവിക എന്ന കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ത്രീവാദ എഴുത്തുകാരി , മാതൃഭൂമി പത്രം വരുത്തുന്നതും വായന നിറുത്തുന്നതും സംബന്ധിച്ച് എഴുതി. "സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഉത്തരവാദിത്വപൂർണ്ണമല്ലാത്ത വാർത്തകൾ കൊടുത്ത് മുസ്ലിംവിരുദ്ധത സൃഷ്ടിക്കല്‍ മാതൃഭൂമിയുടെ പണിയാണെ"ന്ന് ഈ ലേഖനത്തില്‍ ജെ ദേവിക കൃത്യമായി സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു.

(( മാതൃഭൂമി പത്രാധിപര്‍ക്കായി ജെ ദേവിക എഴുതിയ കത്തിലെ ചില വരികള്‍ ഇങ്ങിനെ...

ഹിന്ദുമതത്തിൻെറ പേരിൽ സാംസ്ക്കാരികഹിംസയ്ക്കും, പലപ്പോഴും കായികമായ ഹിംസയ്ക്കുതന്നെയും, കളമൊരുക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതിലൂടെ അവയോട് പ്രത്യക്ഷസാമീപ്യം സ്ഥാപിക്കുന്ന രീതിയും, കേരളത്തിലെ മുസ്ലിംവിശ്വാസത്തെയും പ്രയോഗത്തെയും കുറിച്ച് അനാവശ്യമായ വിധിപ്രസ്താവങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന പരോക്ഷതന്ത്രങ്ങളും പത്രത്തിൽ വളർന്നുവരുന്നതായിക്കാണുന്നു.))
ഇവിടെ മാതൃഭൂമി കൃത്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്ത പ്രവാചക നിന്ദയാണ് നടത്തിയിട്ടുള്ളത്.സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ നിന്നെടുത്ത പ്രതികരണം ആകുമ്പോള്‍ അത് ഏത് സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ നിന്നെടുത്തു എന്ന് വ്യക്തമല്ല.
എഴുതിയ ആളുടെ പേരില്ല.
സ്വാഭാവികമായും അത് മാതൃഭൂമിയുടെ ഒരു സബ് എഡിറ്റര്‍ ഒപ്പിച്ച പണി തന്നെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.പ്രൂഫ് റീഡറടക്കം അത് ഒരു വിഷയമാക്കാതെ പ്രസിലേക്ക് വിട്ടു.
ഇതിന്‍റെ ഭാഗമായിട്ടെന്നോണമാണ് മുസ്ലിം വിശ്വാസത്തെയും പ്രയോഗത്തെയും കുറിച്ച് വിവാദങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ച് പ്രചാരവും സംഘതാത്പ്പര്യവും സംരക്ഷിക്കാന്‍ എംഎന്‍ കാരശ്ശേരിയേയും ഹമീദ് ചേന്ദംഗല്ലൂരിനെയും ഖദീജ മുംതാസിനെയുമൊക്കെ ഉപയോഗിച്ച് മാതൃഭൂമി നടത്തിപ്പോരുന്നത് എന്ന് ഇവിടത്തെ മുസ്ലിം സമുദായത്തിന് തിരിച്ചറിയാം.നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ മതവിരുദ്ധമായ മതേതരത്വമാണ് ശരിയെന്ന പാശ്ചാത്യന്‍ ആധുനിക വാദത്തെയാണ് ഇവിടത്തെ ഇടതുപക്ഷത്തിലെ ചിലരും ഇവരെ മതേതരത്വത്തിന്‍റെ അപ്പോസ്തലന്മാരായി ഉയര്‍ത്തികൊണ്ടുവരാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.കെപി രാമനുണ്ണി അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് പോലെ തങ്ങള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന യുക്തിക്കപ്പുറം ഒന്നുമില്ലെന്ന് വിചാരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് പ്രവാചകന്മാരെയും മറ്റും അവഹേളിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റുകാണാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ. ഏതൊരു അലവലാതിയെ അപമാനിച്ചാലും ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനപ്രകാരം കേസെടുക്കാന്‍ വകുപ്പുണ്ട്. എന്നാല്‍ കോടിക്കണക്കിന് മുസ്‌ലിംകള്‍ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളേക്കാള്‍ സ്‌നേഹിക്കുന്ന നബി തിരുമേനിയെ അവഹേളിച്ചാല്‍ അത് ആവിഷ്‌ക്കാരസ്വാതന്ത്ര്യമായി ഉദാത്തവല്‍ക്കരിക്കാനാണ് ചിലര്‍ക്ക് താല്‍പര്യം.
നാളെ മുതല്‍ ഇടതുപക്ഷത്തെ ചിലരുടെ ആവിഷ്ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ ഉദാത്ത വല്‍ക്കരണ പോസ്റ്റുകള്‍ നമുക്ക് കാണാന്‍ സാധിക്കും.അത് ഒരു സമൂഹത്തിന്‍റെ നാശത്തിലേക്കുള്ള വളം വെച്ച് കൊടുക്കലായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുക.
ഇത്തരത്തിലുള്ള കുറിപ്പുകള്‍കൊണ്ട് മാതൃഭൂമിയുടെ ഏതെങ്കിലും ഓഫീസിനോ ലേഖകനോ ഭീഷണി വന്നാല്‍ ആ പേരും പറഞ്ഞ് സിന്ധു സൂര്യകുമാറിന്റെ വിഷയത്തില്‍ ആര്‍ എസ് എസ് നേരിട്ട പ്രതിസന്ധിയെ തത്ക്കാലം രക്ഷിക്കാന്‍ സാധിക്കുമായിരിക്കും.തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അജണ്ടകള്‍ വേറെയും.

ഖേദ പ്രകടനം നടത്തിയെന്ന രീതിയില്‍ ഓണ്‍ലൈനില്‍ മാതൃഭൂമി എഴുതിയത് ഇങ്ങിനെ-

"സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലും മറ്റും വന്ന പ്രതികരണങ്ങളില്‍ ചിലത് മാര്‍ച്ച് 9 കോഴിക്കോട് 'നഗരം' രണ്ടാം പേജിലെ ആപ്സ് ടോക് എന്ന പംക്തിയിലും മാര്‍ച്ച് 8 തൃശ്ശൂര്‍ 'നഗരം' മൂന്നാം പേജിലെ ഇടപെടല്‍ എന്ന പംക്തിയിലും മാത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ആ പ്രതികരണങ്ങള്‍ വിശ്വാസികളെ വേദനിപ്പിച്ചതായി മനസ്സിലാക്കുന്നു. അവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനിടയായതില്‍ നിര്‍വ്യാജം ഖേദിക്കുന്നു.”

ഇവിടെയും രണ്ട് കാര്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്. തൃശ്ശൂരിലെയും കോഴിക്കോടിലെയും പ്രാദേശിക പേജുകളില്‍ മാത്രമെ ഇത് നല്‍കിയിട്ടുള്ളൂ... അത്കൊണ്ട് അത്ര കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ല എന്ന ആശ്വസത്തിന്‍റെ വചനമായിരിക്കും "മാത്രം" എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് എഡിറ്റര്‍ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.

മറ്റൊന്ന് വിശ്വാസികളെ വേദനിപ്പിച്ചതായി മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നതാണ്. വിശ്വാസികള്‍ക്ക് മാത്രമെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളൂ.. ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു ചുക്കും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നര്‍ഥം.അല്ലാതെ ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാത്ത എത്ര വാര്‍ത്തകളുണ്ടാകും ഓരോ ദിവസത്തെയും പത്രത്തില്‍.

ലോകത്ത്‌ നന്‍മമാത്രം ഉണ്ടാക്കിയ പ്രവാചകനെ കാര്‍ട്ടൂണ്‍ വരച്ചും മറ്റ് പോസ്റ്റുകളുമൊക്കെയായി മതവിശ്വാസികളെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഒരു നല്ല സമൂഹം ചെയ്യേണ്ടത്. അതുപോലെ തന്നെ മതവും വേണ്ട, പ്രവാചകനും വേണ്ട, പരലോകവും വേണ്ട എന്ന്‌ വിചാരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ആ വിശ്വാസവുമായി കഴിയാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്‌. ലോകത്ത്‌ ഒരുപാട്‌ നിരീശ്വരവാദ ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താക്കളുണ്ടായിട്ടും അവരെ തെരഞ്ഞുപിടിച്ച്‌ മര്‍ദിക്കാന്‍ ആരും തുനിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരവരുടെ മതമുണ്ട്.അത് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നത് കൊണ്ടാണ് അതുമായി കഴിഞ്ഞ് പോകുന്നത്. മാതൃഭൂമി പത്രമേ.... മാനേജ്മെന്‍റേ..
ഒരു റിക്വസ്റ്റ്.
മനുഷ്യ മനസ്സിനെ മാരകഭൂമിയാക്കാതെ വെറുതെ വിടൂ.

ശാസ്ത്ര കോണ്‍ഗ്രസിനെ അവഗണിച്ച വിധം

മനുഷ്യന്റെ പുരോഗതിക്ക് നിദാനമായ പ്രധാനഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ് ശാസ്ത്രവും കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും.ശാസ്ത്ര മേഖലയിലെ പുരോഗതിയും ശാസ്ത്ര അവബോധവും ജനങ്ങളില്‍ വ്യാപിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ വര്‍ഷം തോറും സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ ശാസ്ത്ര കോണ്‍ഗ്രസ് നടത്തിവരുന്നു.

പ്രധാന്യം നല്‍കേണ്ട ഒരു പരിപാടിയായിട്ടും ആലപ്പുഴയില്‍ നടന്ന ശാസ്ത്ര കോണ്‍ഗ്രസിനോട് നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങള്‍ കാണിച്ച അവഗണനയല്ലേ.?

ജില്ല സ്‌കൂള്‍ കലോത്സവങ്ങള്‍ മുതല്‍ കായിക മേളക്കും വര്‍ണ്ണ ശബളമായ പേജുകളും വാര്‍ത്തകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.ശാസ്ത്ര കോണ്‍ഗ്രസിന് ഇതിന്റെ പകുതി പരിഗണന പോലും നല്‍കുകയുണ്ടായില്ല.

എത്രയോ നല്ല പ്രബന്ധങ്ങള്‍ ആലപ്പുഴയില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.ആ പ്രബന്ധങ്ങളിലെ വിലപ്പെട്ട ആശയങ്ങളെല്ലാം അവിടെ പങ്കെടുത്തവര്‍ക്ക് മാത്രം ലഭിച്ചു.അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് അറിയാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല.
അവിടെ പങ്കെടുത്ത പ്രമുഖ വ്യക്തികളുടെ അഭിമുഖമോ അവരുടെ ഗവേഷണങ്ങളോ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതായി കണ്ടില്ല.അതെല്ലാം അവര്‍ക്കും ഒരു പ്രോത്സാഹകരമായിരുന്നില്ലേ...

വിവരാവകാശത്തെ ഭയക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലെന്ത്?

വിവരാവകാശ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ പ്രമുഖ പാര്‍ട്ടികളെ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയ കേന്ദ്ര വിവരാവകാശ കമ്മീഷണറുടെ ഉത്തരവിനെ വിപ്ലാവാത്മകം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചാല്‍പോലും കുറഞ്ഞുപോകും.സര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ മാത്രമെ വിവരാവകാശ പരിധിയില്‍ വരാന്‍ പാടുള്ളൂവെന്ന ധാരണയായിരുന്നു ഇതെവരെയുണ്ടായിരുന്നത്.എന്നാല്‍ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളെ കൂടി ഉള്‍പ്പെടുത്തിയ നടപടി ജനാധിപത്യത്തില്‍ ശുഭപ്രതീക്ഷ പുലര്‍ത്തുന്നവരില്‍ എന്തുകൊണ്ടും സന്തോഷകരമുണ്ടാക്കുന്നതാണ്.

നിര്‍ഭാഗ്യകരമെന്ന് പറയട്ടേ....ഭരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാറിന്റെ ഏത് നല്ലകാര്യങ്ങളില്‍പോലും ഇടങ്കോലിട്ട് അവതാളത്തിലാക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള പ്രതിപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ വിവരാവകാശ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞതോടെ ഉത്തരവിനെതിരെ രംഗത്ത് വന്നിരിക്കുകയാണ്.
കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ വിവരാവകാശ നിയമത്തില്‍ വെള്ളം ചേര്‍്ക്കുകയാണെന്ന് ഇക്കാലംവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്ന സിപിഎം ആണ് ഇതിനെതിരെ ആദ്യം രംഗത്ത് വന്നതെന്ന് അറിയുമ്പോള്‍ ആ പാര്‍ട്ടിയുടെ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രവും ആദര്‍ശങ്ങളുമെല്ലാം എവിടെയെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ജനങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.സ്വാതന്ത്ര്യവും സോഷ്യലിസവും എല്ലാം വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന ഒരു പാര്‍ട്ടി മനുഷ്യന്റെ അറിയാനുള്ള അവകാശത്തിനുമേല്‍പോലും കുതിര കയറുമ്പോള്‍ എന്താണ് പറയുക?.
എന്തിനാണ് രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ വിവരാവകാശ നിമത്തെ ഭയക്കുന്നത്.കള്ളത്തരങ്ങള്‍ ചെയ്തവരാണ് ചോദ്യങ്ങളെ ഭയക്കുന്നത്.തങ്ങള്‍ ചെയ്തുകൂട്ടുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും പൊതു ജനങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ പാടില്ലെന്ന് പറയുന്നതാണോ ജനാധിപത്യം?
ജനങ്ങളാണ് പാര്‍ട്ടിയും സര്‍ക്കാറുമെല്ലാം രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്.ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് അറിയാന്‍ പൗരന് അവകാശമുണ്ടെങ്കില്‍ ആ പാര്‍ട്ടികളും എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുന്നതില്‍ എന്താണ് കുഴപ്പം.

സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരമായും അവകാശമായും ലഭിച്ച പ്രധാനഘടകമേതെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ നിസ്സംശയമായും വിവരാവകാശ നിയമത്തെ കുറിച്ച് പറയാം.ഭരണകാര്യങ്ങളില്‍, സുതാര്യതയും സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവാദിത്വവും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച്, അഴിമതി നിയന്ത്രിക്കുകയെന്നതാണ് ഈ നിയമത്തിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.ഇതുവഴി എത്രയെത്ര പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കാണ് ഈ നിയമം വഴി പരിഹരിക്കാന്‍ ആയത്.സാധാരണക്കാരന് ലഭിക്കേണ്ട അവകാശങ്ങളും ആനുകൂല്യങ്ങളും നിഷേധിക്കുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളുടെ കാരണങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞതുമുതല്‍ സുപ്രീംകോടതിക്ക് പോലും എണ്ണാന്‍ കഴിയാത്ത വിധംകോടികളുടെ അഴിമതി ഇടപാട് നടന്ന ടുജി സ്പ്കട്രം തുടങ്ങി ഈ നിയമത്തിന്റെ അന്തസത്ത വര്‍ദ്ദിച്ചുവരികയാണ്.ഒരു ഭാഗത്ത് ഈ നിയമത്തിന്റെ ചിറകരിഞ്ഞരിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന വസ്തുത നടമാടുമ്പോള്‍ മറുഭാഗത്ത് എത്രയൊക്കെ ഒളിച്ചുവെച്ചാലും ആ ഭൂതം പുറത്തുചാടുംപോലെ അഴിമതി കഥകള്‍ പുറത്തുവരിന്നു.2005ല്‍ നിലവില്‍ വന്ന വിവരവകാശ നിയമം അതിന്റെ താഴെത്തട്ടിലേക്ക് ഇപ്പോഴും പൂര്‍ണ്ണമായും എത്തിയിട്ടില്ല.ഇതിനിടെയാണ് പല തരത്തില്‍ ഇതിനെതിരെ വിവിധ ഭേദഗതികള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്.

രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സംഘടനയോ സര്‍ക്കാര്‍ ഫണ്ട് പറ്റുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളോ അല്ലെന്നും പൗരന്മാര്‍ സ്വമേധയാ ചേര്‍ന്ന് രൂപീകരിക്കുന്നതാണ് രാഷ്ട്രീയപാര്‍്ട്ടിയെന്നുമാണ് ഈ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ദേശാഭിമാനിയില്‍ പ്രകാശ് കാരാട്ട് എഴുതിയ ലേഖനത്തില്‍ പറയുന്ന പ്രധാന ന്യായം.
ജനങ്ങള്‍ രൂപീകരിക്കുന്നതാണ് സര്‍ക്കാര്‍.ജനങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് അതിന് ഫണ്ട് നല്‍കു്ന്നതും.അല്ലാതെ മറ്റു വഴിലൂടെയല്ല ഫണ്ടുകള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സ്വരൂപിക്കുന്നത്.ജനങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ ജനങ്ങളോട് ഉത്തരം പറയണമെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ രൂപീകരിക്കുകയും,പിരിവ് നടത്തി പണം സ്വരൂപിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടികളും മറുപടി പറയണം.രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ മാത്രമല്ല ജനങ്ങളില്‍ നിന്ന് സഹയാം കിട്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മത സംഘടനങ്ങള്‍,സാസംകാരിക സംഘടനകള്‍ എല്ലാവരും മറുപടി പറയണം.അവരുടെ യോഗങ്ങള്‍,ചര്‍ച്ചകള്‍ എല്ലാം ജനങ്ങള്‍ അറിയട്ടേ.ഇനി ഇവ അറിയാന്‍ പാടില്ലെങ്കില്‍ മറ്റുള്ള എന്തെല്ലാം വിവരങ്ങള്‍ നല്‍കാം.അതൊന്നും ചിന്തിക്കും മുമ്പെ കയറെടുത്ത് ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചതെന്തിന്?

എന്തായാലും വിവരാവകാശ കമ്മീഷന്റെ ഈ ഉത്തരവിനെതിരെ പ്രമുഖ പാര്‍ട്ടികളെല്ലാം ഒറ്റക്കെട്ടായി രംഗത്തിരിക്കുകയാണ്.അതിനിടെ  കമ്മീഷന്റെ ഈ ഉത്തരവ് വേഗം അട്ടിമറിക്കാനുള്ള സാധ്യതയേറെയാണ്.ഒറ്റക്കെട്ടാണെങ്കില്‍ ഉടനടി നിയമഭേദഗതി കൊണ്ടുവരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.അല്ലെങ്കില്‍ പൊതുവിവരാവകാശ ഓഫീസറെ നിയമിച്ച് ഇനി വിവരം നല്‍കാതെ കമ്മീഷന്റെ മുമ്പിലെത്തിയാല്‍ തത് സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് പൊതുവിവരാവകാശ ഓഫീസര്‍ രാജിവെച്ചൊഴിഞ്ഞാല്‍ കമ്മീഷണര്‍ക്ക് ഒരു ശിക്ഷാ നടപടിയും എടുക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന പഴുതും ഇപ്പോള്‍ നിലനില്‍ക്കുയാണ്.ഇതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാതെയാണ് എല്ലാ ചേരയും മൂര്ഖനും അണലിയും ഒന്നിച്ചു ഇളകിവശായിരിക്കുന്നത്.ഇവരെയെല്ലാം ഇത്രയധികം പേടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിലെന്തോ വിഷബാധയുണ്ടെന്നൊരു തോന്നല്‍ ഇതുവഴി ജനങ്ങളിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.ഇത്തരം അരക്ഷിത ബോധങ്ങളായിരിക്കാം മാവോയിസ്റ്റ് പോലുള്ള സംഘടനകള്‍ രൂപപ്പെടാന്‍ കാരണം.

ബിസ്‌കറ്റ് ബാപ്പമാര്‍

വാക്കുകളെ ആറ്റികുറുക്കി പിശുക്കു ഉപയോഗിച്ചും നര്‍മത്തില്‍ ചാലിച്ചുമാണ് പലപ്പോഴും മിനികഥകളെന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ചെറുകഥകളുടെ രചനാരീതി.കുറഞ്ഞ വാക്കുകളില്‍ വലിയ ബോംബുകള്‍ അനുവാചകഹൃദയങ്ങളില്‍ പൊട്ടിചീതറാന്‍ ഇവയ്ക്കു സാധിക്കാറുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ ലക്കം മാധ്യമം വാരികയില്‍ ഹമീദ് കുറുന്തൊടിയുടെ 'ബിസ്‌കറ്റ് ബാപ്പ',സുകേതുവിന്റെ 'കൂടം'തുടങ്ങിയ കഥകളെ ഇങ്ങിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാനാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.ശക്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലാണ് ബിസ്‌കറ്റ്ബാപ്പ എന്ന കഥ .മുസ്്‌ലിം നാമധാരിയാവുകയും ഒരു വയറും ബാറ്ററിയും അറബിഭാഷയിലെഴുതിയ എന്തെങ്കിലും കയ്യില്‍കൊണ്ടുനടക്കാന്‍പോലും പേടിക്കേണ്ട തുണ്ടെന്ന ചിലസൂചനകള്‍ ഈ കഥ നല്‍കുന്നുണ്ട്.കണ്ണൂരിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ മാഹിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഈ കഥ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും അതിന് ഏറെ മാനങ്ങളുണ്ട്.
കേരളത്തില്‍ തീവ്രവാദത്തിന്റെ കേന്ദ്രമെന്ന തലത്തിലാണ് കണ്ണൂര്‍ ഇപ്പോള്‍ വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയുന്നത്.ഒരു പക്ഷെ തീവ്രവാദത്തിന്റെ പേരില്‍ മുദ്രകുത്തപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെട്ടവരും ഏറെയുള്ളത് ഈ പ്രദേശത്തുള്ളവരായിരിക്കും.

താടിയുള്ളതിന്റെ പേരില്‍ തെരുവില്‍ അലഞ്ഞുനടക്കുകയായിരുന്ന വൃദ്ധനെ പിടിച്ച് തീവ്രവാദിയാക്കുകയും അതിനെ തുടര്‍ന്നുണ്ടായ പൊല്ലാപ്പുകളുമാണ് ശിഹാബുദ്ദീന്‍ പൊയ്തുംകടവിന്റെ മതഭ്രാന്തന്‍ എന്ന കഥയിലും പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്.വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപതിപ്പില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മതഭ്രാന്തന്‍ എന്ന കഥയിലെ നായകന്‍ വാര്‍ദക്യമെത്തിയ തെരുവ് യാചകനായിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്നത് വിവാഹിതാനായ ബിസ്‌കറ്റ് ബാപ്പയിലേക്കെത്തിയതിന്റെ കഥയാണ് നമ്മോട് പറയുന്നത്.ബിസ്‌കറ്റ് വാങ്ങാന്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ച് മകന്‍ അയച്ച എസ്എംഎസും മന്ത്ര തകിടുകളും ബാപ്പക്ക് പുലിവാലാകുകയാണ്.എന്നാല്‍ യുവാവായ ബാപ്പയാണെന്ന് കഥയില്‍ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും കബിതയുടെ ചിത്രത്തിലെ ബാപ്പ അല്‍പം പ്രായംകൂടിയത് അനുചിതമായിപ്പോയി.

 അതെസമയം അവിവാഹിതരായ യുവ വിദ്യാര്‍ഥികളെ  പോലും തീവ്രവാദത്തിന്റെ പേരില്‍ പിടികൂടുന്ന അവസ്ഥവരെയെത്തി കാര്യങ്ങള്‍.മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ബാംഗളുരുവില്‍ നിരവധി വിദ്യാര്‍ഥികളെ ഇപ്രകാരം സംശയാസ്പദമായി പിടികൂടുകയും മാസങ്ങളോളം അജ്ഞാത കേന്ദ്രങ്ങളില്‍കൊണ്ടുപോയി ചോദ്യം ചെയ്യലും അരങ്ങേറിയിരുന്നു.വിദ്യാര്‍ഥികളില്‍ കണ്ടെത്തിയ ലാപ്‌ടോപ്പിലെ അറബിയിലുള്ള ഫയലുകളൊക്കെയാണ് പിടികൂടാനായി പോലീസ് കണ്ടെത്തിയ തെളിവുകള്‍.ഇങ്ങിനെപോയാല്‍ മദ്രസാപഠാപുസ്തകങ്ങള്‍ കയ്യിലേന്തിയ കുട്ടികളെകൂടി അന്തരാഷ്ട്ര ഭീകരവാദി പട്ടികയിലേക്ക് ഇടംനേടാന്‍ അധിക നാള്‍ വരേണ്ടിവരില്ല. ബിസ്‌കറ്റ് കുട്ടികള്‍ എന്ന പേരില്‍ അടുത്ത കഥകള്‍ വരാന്‍പോകുന്ന കാലത്തേക്ക് മുന്‍കൂറായി എഴുതിവെക്കാന്‍ കഥാകൃത്തുക്കള്‍ക്കും സ്‌കോപ്പുണ്ട്.